Poprzednio...
- Chcę współpracować z twoim szefem. - Czego chcesz od Kolektywu Wotan?
Defiance wpada w coraz to nowe zawirowania polityczne.
- A ty jak widzisz przyszłość miasta? - Z dala od Republiki Ziemi.
Powiem wszystko twojemu mężowi.
To się dla ciebie źle skończy.
Wypij wszystko. Teraz.
Trucizna była na piersiówce.
Powtarzam sobie, że czekam na powrót Kenyi,
ale nie mogę się oprzeć poczuciu, że ona...
Nie żyje?
- Robiłam straszne rzeczy. - Jakie?
Ona się obudzi. Zawsze się budzą.
Zawarłam z czymś układ.
Mówiło, że jest bogiem, ale teraz nie jestem tego pewna.
- Strzeliłaś sobie w głowę? - Raczej w szyję. Lufa się ześlizgnęła.
Nie tak cię wychowałem.
Nie rób tego więcej.
- Zasługuję na śmierć. - Ej. Nie mów tak.
Ale nie umarłaś.
- Irzu mi nie da umrzeć. - Przestaniesz?
To coś w tobie nie pochodzi od Irzu ani od żadnego innego boga.
- Skąd wiesz? - Bo wiem, okej?
Bo magia nie istnieje. To technologia z arki.
Indogeńskie nanoroboty albo coś w tym stylu.
To nauka i nauka może to naprawić.
Nie ufam tej doktor Yewll, ale może znajdziemy doktora w Cedars.
Nie masz racji.
- Zawsze mam rację. - Wcale nie.
Czasem nie mam racji, ale zawsze mam dobre intencje.
Chciałabym, by to wystarczyło.
To coś, ten dzieciak, Irzu... Ona tu teraz jest?
- Jest wewnątrz mnie. - Tak? Słyszy mnie?
Ej, ty tam.
Irzu, Kaziri, Robocie Robby, czy jak się tam nazywasz,
zostaw moją dziewczynkę w spokoju. Od razu.
Albo zmuszę cię do wyjścia z niej
i rozerwę cię na strzępy.
Poczułeś się lepiej?
Trochę.
Namiestnik Mercado. Czego on chce?
Nolan.
Co się dzieje?
NAKAZ ARESZTOWANIA
Chodź tu, stary.
Mahsuvus Gorath, jesteś aresztowany za konszachty z Kolektywem Wotan.
To kłamstwo.
Za terroryzm i szpiegowanie przeciw Republice Ziemi.
To nie ma sensu.
Masz go?
Ej, co się dzieje?
Twój Mahsuvus szpieguje dla Kolektywu. Jego praca to przykrywka.
No i? Od kiedy interesuje nas polityka?
Kolektyw podłożył w Nowym Jorku bombę, która wybuchnie za 12 godzin.
O mój Boże.
Mahsuvus jest łącznikiem między Brazylią i agentami w Nowym Jorku.
Zna plan, spiskowców i miejsce wybuchu.
Wszystko nam wyśpiewa, po dobroci, albo i nie.
- Halo? -Amanda Rosewater?
Tak, kto mówi?
Uwolnij Mahsuvusa Goratha albo twoja siostra umrze.
- Co? -Jak się nam sprzeciwisz, ona umrze.
Jak komuś o nas powiesz, to... sama się domyślasz.
Kto mówi?
Ktoś, kto trzyma pistolet przy głowie twojej siostrzyczki.
Amanda.
Amanda...
nie słuchaj się tego sukinsyna!
Kenya!
Burmistrzyni.
- Ta bomba na pewno istnieje? - Przejęliśmy jej schematy.
To brudna bomba jądrowa. Kiedyś nazwano by ją bombą walizkową.
Nie wiemy tylko, gdzie dokładnie ją podłożono,
i dlatego potrzebujemy twojego przyjaciela.
Macie dowody, że pracował dla Kolektywu?
Puściliśmy lipną transmisję i połknął przynętę.
Pracuje u mnie od prawie roku.
Jest odporny na silny ból, dlatego jest tak popularny.
- Tortury nic nie dadzą. - Nie mamy wyjścia.
W dolinie Manhattanu żyje 49 tysięcy ludzi. W tym dzieci.
Nie mamy ich jak ewakuować. A zresztą, gdzie by się podziali?
Wokół Nowego Jorku jest tylko ocean i rabusie.
Rozważaliście przynętę? Niech myśli, że jest bezpieczny.
Odegram lojalną szefową. Wejdę tam z adwokatem.
Zagrozimy działaniami prawnymi.
Wypuścicie go pod moją opiekę, ale ja będę mieć mikrofon.
Czemu Mahsuvus cię obchodzi?
To szpieg Kolektywu Wotan. Chcę ocalić tylu ludzi, ilu mogę.
To godne podziwu. Ale załatwimy to po naszemu.
Oczywiście.
Podaj swoje nazwisko.
Wybacz mi, ale nie rozumiem, co chcesz przez to osiągnąć.
- Jestem aresztowana? -Nie, proszę pani.
Favi.
Przepraszam. Favi.
Gdzie się podziały moje maniery?
Gratuluję awansu, zastępco LaSalle.
Kapralu. Nazwałbym to raczej zmianą pracy.
Od jak dawna znasz Mahsuvusa Goratha?
- Chyba go nie znam. - Naprawdę?
Bo nasi świadkowie widzieli, jak odwiedzasz tego więźnia,
i to wiele razy.
Mój mąż odbywał karę w więzieniu.
Jak to mówicie, kobiety mają swoje potrzeby.
Były one związane ze szpiegowaniem?
- Pani Rainer... - Kapitan Rainer.
Nigdy dotąd nie wiodło mi się w Defiance lepiej.
Zawdzięczam to głównie stabilności, którą gwarantuje Republika Ziemi.
Czemu miałabym jej źle życzyć?
Bo granie na dwa fronty to dobra strategia.
Może i tak.
Powinnam była o tym pomyśleć.
Przekazywałaś fundusze Kolektywowi Wotan?
Nie lubię rozdawać pieniędzy. Wolę je gromadzić.
Byłaś przy tym, jak stróż prawa ocalił mi życie, prawda?
Tak, byłam.
Nolan. Wyjątkowy mężczyzna.
Roztacza wokół siebie niezwykłą atmosferę.
Niczym woń skóry, bourbona i oleju do broni.
Przepraszam...
ale naprawdę nie wiem, co to ma wspólnego z naszym śledztwem.
Nie ma nic wspólnego.
Po prostu pani... Kapitan Rainer bardzo ten zapach pasuje.
Bycie gangsterką dobrze jej idzie, ale szpiegiem nie jest.
Będziemy jej pilnować, ale Mahsuvus miał wielu klientów.
Nolan.
- Spotykasz się z nim? - Boże, nie.
Po prostu uprawiamy dużo seksu.
Wiecie, że nie dam wam tego, czego chcecie.
Tak, domyśliłem się.
Ale nie mogę przestać próbować. Wiesz o tym.
Wiem, że nie możesz.
To nic osobistego.
Nie mam pretensji.
Gdybyśmy zamienili się rolami, przenikacz już by ci zżerał ramię.
Wiesz, mam córkę Iratjankę.
- To ma mnie wzruszyć? - Mamy coś wspólnego.
Wiem, że wysyłasz połowę pensji do swoich dzieci w Brazylii.
- Zrobiłbyś dla nich wszystko, prawda? - Łamiesz mi serce.
Ludzki ojciec, córka Iratjanka. Mówię tylko, że wszystko jest możliwe.
Jesteśmy tu sami, Mahsuvus.
My zadecydujemy, jaki świat odziedziczą.
Nie mówię, że jestem fanem Republiki Ziemi.
Moim zdaniem to banda nadętych klaunów.
Gdyby nie ich broń, byliby przezabawni.
Ale w Nowym Jorku mieszka wielu niewinnych ludzi.
Jak ich walniecie bombą jądrową, ludzie wam tego nie zapomną.
Wszyscy na południe od linii zawieszenia broni
staną się celem odwetu, w tym twoje dzieci.
Takiej przyszłości dla nich chcesz?
Wojna czyni potwory z nas wszystkich...
czyż nie?
Wojna się skończyła, kolego. Nikt nie wygrał.
Wiesz, podczas bitwy o Defiance...
złożyliśmy broń.
Żołnierze postanowili zakończyć wojnę.
To oni postanowili nie wykonywać rozkazów,
które już nie miały żadnego sensu.
Lubię cię, Nolan.
Może w innym życiu moglibyśmy zostać przyjaciółmi.
Wątpię w to, kolego.
Ale może byś mnie przekonał, bym postawił ci drinka.
Mahsuvusie Goracie, gdzie jest bomba?
O której ma wybuchnąć?
Nie mam ci nic do powiedzenia.
Gdzie jest bomba? O której ma wybuchnąć?
Niech tak będzie do powstania arki!
- Jak jego serce? - Silne jak dzwonostwór.
Możemy zaczynać od nowa.
No dobra.
Potrzebuję więcej czasu.
Jak go przeniosą, będę mogła go wywieźć z miasta.
Wtedy będzie za późno.
On jest w ściśle strzeżonym budynku, przywiązany do krzesła.
Byłaś dzielniejsza, gdy porwano twój transport.
Skąd o tym wiesz?
Powiedz jej.
Powiedz to swojej siostrze.
Twierdzi, że ma wszędzie ludzi.
Zapytaj go, jak KW przemycił bombę przez kontrolę w Nowym Jorku,
mimo że nie są w stanie sami uwolnić Mahsuvusa.
Może dlatego, że...
nie ma dość jaj.
- Może nikt z jego ludzi nie ma. -Chcesz umrzeć?
Kenya, nie rób tego.
Jeśli to ma ocalić miasto pełne niewinnych ludzi...
powinieneś mnie zastrzelić.
- Nie krzywdź jej. -No dalej.
Zrób to. Już!
Bierz się do pracy.
Mogę kontynuować, ale już teraz wiem, że on się nie złamie.
Koniec z proszeniem po dobroci.
- EGO ekstrakcja? - To jedyny sposób.
Ściągnij tu Pottingera z Dakota Reach.
Zadbaj o to, by wyniki zabiegu zostały przysłane
do mojego biura i natychmiast odszyfrowane.
Oczywiście.
Co oznacza EGO ekstrakcja?
Mam doświadczenie z EGO. Złe.
Dziesiątka najlepszych implantów EGO wyciągnie informacje prosto z mózgu.
Bez babrania się z przenikaczami.
- To może go zabić. - To go zabije.
Och, to ty.
- Spodziewałeś się kogoś innego? - Podobno Republika Ziemi
przesłuchuje swoje kozły ofiarne w związku z zamachem.
To prawda. Przesłuchiwali mnie.
- Ciebie? Przyszli do ciebie? - Tak.
A do mnie nie. To brak szacunku.
Poskrom swoją próżność. Mamy poważny problem.
Planują wyciągnąć wszystkie brudy z mózgu Mahsuvusa Goratha.
Mogą go torturować, dopóki arki się nie podniosą. Nic nie powie.
Nie będzie miał wyjścia. Giemo mówił, że przywieźli maszynę do ekstrakcji EGO.
Nie mam nic do ukrycia.
Wiem, że Mahsuvus pomagał ci zaopatrzyć Rafe'a McCawleya
w broń, by mógł wszcząć rebelię.
Mercado też się o tym dowie.
Wyślą mnie z powrotem do Reverie.
Raczej skażą cię na śmierć...
podobnie jak Rafe'a...
i mnie.
Nie, ty nie miałaś z tym nic wspólnego.
Takie niuanse umykają namiestnikowi.
Prędzej wypatroszę Mercado jak rzeczną wydrę,
niż pozwolę mu cię skrzywdzić. Nikomu na to nie pozwolę.
- Dobrze to słyszeć. - Nie ciesz się tak, kochanie.
Może po prostu nie chcę, by mi odebrano przyjemność zabicia cię własnymi rękami.
Moje życie spoczywa w twoich rękach.
To moje. Lepiej mi to oddajcie.
Proszę się odsunąć. Dajcie nam wykonywać naszą pracę.
Ładny mundur, żołnierzyku.
Tak, dobrze się w nim czuję.
Nolan, muszę z tobą pomówić.
- O co chodzi? - Kenya żyje.
Rozmawiałam z nią.
Słyszałam jej głos. Kolektyw ją więzi.
Muszę uwolnić Mahsuvusa, bo ją zabiją.
- Amanda, naćpałaś się czymś? - Przestań, od dawna nie tykam adreno.
Mówię prawdę, Nolan. Kenya żyje.
Mam coraz mniej czasu.
Mam plan, jak uwolnić Mahsuvusa, ale potrzebuję twojej pomocy.
Mahsuvus nigdzie się nie wybiera. Zasłużył sobie na to.
Nie o to chodzi, Nolan.
Jeśli Kenya żyje...
przyprowadzimy ci ją. Daj mi komunikator.
- Co? - Czas ucieka, sama mówiłaś.
Daj mi komunikator, proszę.
To co planujemy?
Ktoś szantażuje Amandę. Twierdzi, że uwięził Kenyę.
I ty w to wierzysz?
Biorąc pod uwagę ostatnie wydarzenia, wszystko jest możliwe.
Podpiąłem nasze komunikatory. Będziemy wiedzieć, gdy szantażyści się odezwą.
Mają ograniczony zasięg, więc...
- Znajdziemy lokalizację. - Właśnie.
Jadę na grzbiet Cuthberta. Ty zostań tutaj na straży.
Tam są wilki szablastozębne. Pozwól mi jechać.
Nie ma mowy.
Musisz zaczekać, aż się dowiemy, co się z tobą dzieje.
- Masz czekać bezpiecznie w Defiance. - Nigdzie nie jestem bezpieczna.
- Okej, ale... - Nie można mnie zabić.
- Okej, ale... - A Amanda cię potrzebuje.
- Czego potrzebujesz? - Kluczyków.
Uważaj na siebie.
Wiem, że mnie nie zawiedziesz.
Ostrzegając go, wyświadczyłaś sobie niedźwiedzią przysługę.
Zawsze sobie cenię twoją opinię.
Nie zależy nam na pojednaniu.
- Nam? - Szeregowcom.
Sprzeciwiliśmy się Datakowi.
Za co jestem wam niezmiernie wdzięczna.
On wybaczy tobie i Alakowi. Ale nas zabije od razu.
Stając po twojej stronie, ryzykujemy życie.
Dzięki tej decyzji każdy kolejny dzień
staje się nagrodą samą w sobie.
Jedz.
Halo?
Jest tu kto?
Nie! Nie chcę ci zrobić krzywdy.
A powinnaś.
Nie rób tego! Nie!
Kto cię teraz ocali?
Możesz mnie zabić, a i tak nie umrę.
- Wszystko umiera. - Nie jestem wszystkim.
Znam twój zapach.
Skąd?
Mam wizje. One mnie tu przywiodły.
Tak jak ciebie.
Jesteśmy takie same.
Nie!
Gdy opieram się głodowi,
widzę statek, Kaziri, który rozbija się na Ziemi.
Potem się budzę i widzę, że stoję nad swoją ofiarą.
To mnie przeraża.
Rozumiem.
- Jestem potworem. - Nie.
Nie zabijasz ludzi. Oni się budzą, cali i zdrowi.
Skąd możesz to wiedzieć?
Bo to ja cię zaatakowałam w Angel Arc.
To ja rozpoczęłam to wszystko.
Robię, co mogę.
Amanda! Nie rób tego!
- Uciekłam im. - To Kenya.
- Podtrzymuj rozmowę. - Kenya?
Kenya, gdzie jesteś?
Powiedz mi, co widzisz wokół?
Nie wiem.
Widzę samochód.
Widzę szklarnię.
Metalowy szkielet, plastik.
- Sama nie wiem. - Widzisz jakieś drogi?
Jedną. Zmierza na zachód.
- Amanda, bardzo za tobą tęsknię. - Ja za tobą też.
- Przyjadę po ciebie, obiecuję. - W porządku.
W porządku.
Kenya?
Kenya!
Mam szczerą nadzieję, że masz w sobie choć połowę pomysłowości siostry.
- Jadę z tobą. Kenya mnie potrzebuje. - Dalej, młoda, odbierz.
- Co się stało? - Nie odbiera.
- Potrzebujemy trzech punktów. Co z nią? - Chciałbym to wiedzieć.
Nie możemy tracić więcej czasu. Muszę go uwolnić.
I co wtedy? Nowy Jork wybuchnie?
Kenya wróci do domu, a Amanda pójdzie siedzieć?
Jedno życie nie jest warte tysiąca.
A gdyby oni porwali twoją córeczkę?
Mam nadzieję, że nigdy nie będę w takiej sytuacji.
Nie mogę ci pozwolić na popełnienie głupstwa.
Masz rację.
Przykro mi.
Nie musisz mnie przepraszać. Chodź, mam pewne...
Naprawdę mi przykro.
Dlaczego ze wszystkich osób na Ziemi wybrałaś właśnie mnie?
Nie wiem.
W moich wizjach widzę siebie samą jako dziecko.
Mówi, że nazywa się Irzu.
Ona mi mówi, kogo wybrać.
Moja dziewczynka
twierdzi, że jest Rayetso. Kazała mi opuścić Angel Arc.
Zmusiła mnie, bym opuściła rodzinę, i przywiodła mnie tutaj.
Czemu?
Nie wiem.
Ty mi to zrobiłaś. Ty powinnaś to wiedzieć.
Przykro mi.
Nie, czekaj!
On jest z nami.
Mała Wilczyca.
Nie wiem skąd, ale wiedziałem, że cię tu znajdę.
- Kim oni są? - Nie wiem.
STRÓŻ PRAWA
Amanda!
Cześć, słodziaku. Co ty tutaj robisz?
Próbowałam się z tobą skontaktować, ale byłaś zajęta przesłuchaniem.
Więc postanowiłaś się włamać i zwinąć mi leki. Kreatywnie.
Słuchaj, jestem już u kresu wytrzymałości.
Leki uspokajające.
Kilkoro moich ludzi wciąż nie może się pozbierać po nalocie.
Muszą, sama wiesz...
- Rozluźnić się? - Tak.
Jeśli nie masz nic przeciwko, będę już wracać.
Nie okłamuj mnie.
Potrzebujesz pomocy.
Jesteś uzależniona.
Wróć jutro, jak ta cała afera z EGO się skończy.
Dam ci leki na detoks, rozpoczniemy program walki z nałogiem.
Co jest, Laleczko? Ktoś mi ukradł rzeczy. Gdzie one są?
- Mów, gdzie moje rzeczy? - Niby co?
- Mój mundur, pistolet. - Znikły.
Mam eskortować więźnia. Nie mogę tego robić w bieliźnie.
Na pewno gdzieś tu są.
Czas zrobić rachunek sumienia, zdrajco.
Spokojnie, sierżancie.
Czeka go wystarczająco okropny los. Nie odbieraj mu godności.
Powiem Yewll, że ruszamy.
Idę odpalić wóz.
To serce. Wezmę go do środka i udzielę pomocy.
- Zajmij pozycję od frontu. - Zrozumiano.
Amanda.
Co ty robisz?
Jestem twoją szansą na wolność.
Dwie przecznice stąd stoi wóz.
Musimy się pospieszyć.
Siostra? Chcieliście zabić moją siostrę?
Jak długo ją trzymacie? Gdzie była?
Przysięgam na Irzu, że nie wiem.
Niech zgadnę. O bombie też nic nie wiesz. Jezu.
Ja też tego nie chcę. Jestem szpiegiem, nie terrorystą.
W takim razie dlaczego?
Kenya nie jest jedynym zakładnikiem. Mam rodzinę.
- Na pewno są z ciebie dumni. - Nie podchodźcie bliżej.
Nolan, nie. Proszę. Nie rób tego.
Nie pozwolę mu wysadzić Nowego Jorku, nawet dla Kenyi.
Zrobimy tak, przyjacielu.
Wrócę do Brazylii, upewnię się, że dzieciom nic nie grozi.
Potem może postawisz mi drinka.
Obaj wiemy, że tak nie będzie.
- Nolan. - Amanda, odsuń się.
- Nie. - Moi bracia dotrzymują słowa, szeryfie.
Musi się mnie posłuchać.
Poddajcie się oboje.
Muszę ocalić siostrę. Proszę.
Zadanie wykonane.
- Nie! - Schyl się!
- Nie! - Spadamy.
Nie, nie, nie.
Nie!
Gdzie jest bomba?
Gdzie?
No mów. Gdzie?
Dworzec Union Station. Peron kolei magnetycznej.
Na zachód.
Tor drugi.
Berlin. Union Station. Peron kolei magnetycznej na zachód. Tor drugi.
Szybko!
Kenya nie żyje. Zabiją ją. To twoja wina!
To przez ciebie!
Ona mnie potrzebowała!
- Spokojnie. - Potrzebowała mnie!
Potrzebowała mnie.
Odbierz.
- Mahsuvus nie żyje. - Tak, ale on o tym nie wie.
Odbierz połączenie. Odzyskamy Kenyę.
Halo?
Już się martwiłem.
Gdzie moja siostra?
Niedaleko.
Gdzie Mahsuvus?
Wysiadaj.
- Ściągnij kaptur. - Spokojnie.
- Pokaż mi jego twarz. - Zrobiłam, co chciałeś.
Pokaż mi jego twarz!
- Trafiłeś go? - Nie podnoś się, ma wsparcie.
Przyjrzę się mu bliżej.
Nosi pancerz.
Kenya!
Kenya, jestem przy tobie.
Kenya.
No już. Spokojnie.
Będzie dobrze.
Amanda?
Kenya?
Kenya!
Żyją? Zabili cały Nowy Jork?
Nie. Wszystko się dobrze skończyło.
- Tak? - Tak.
Wszystko będzie tak, jak dawniej.
Nie prosiłam o to.
- Zaszczytem nie jest prośba, lecz... - Zostanie wybranym. Rozumiem.
- Tutaj się wszystko zacznie. - Co się zacznie?
Powstanie arki.
Tekst polski: Joanna Kaniewska